[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

-

-

-

-

สุนทโรวาทของอิมามอะลีย์ "ชีวิต"

-ท่านจะปิติชื่นชมในชีวิต ซึ่งกำลังหดสั้นเข้าทุก ๆ โมงยามได้อย่างไร

-โอ้ ! ชั่วโมงทั้งหลายรีบเร่งเปลี่ยนไปเป็นวัน
วันทั้งหลายไปสู่เดือนทั้งหลาย
เดือนทั้งหลายไปสู่ปีทั้งหลาย
และเวลาที่เปลี่ยนแปลงทั้งหลายเหล่านั้น
เข้าไปสู่การทำลายล้างของชีวิตได้อย่างไร

-บุคคลเหล่านั้นไปอยู่เสียที่ไหน?
ผู้ซึ่งเคยมีชีวิตยาวนานกว่า?
บุคคลเหล่านั้นไปอยู่เสียที่ไหน?
ผู้ซึ่งได้ละทิ้งอนุสรณ์สถานที่ใหญ่ที่สุดเอาไว้?
ได้ก่อสร้างอาคารป้อมปราการ
ได้เคยจัดองค์กรและได้ประดับตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง? ไหนเล่าบรรดาผู้สั่งสมเหล่านั้น?
ไหนเล่าผู้วางแผนการณ์เหล่านั้น?
กิสรออยู่ไหน? ซีซาร์, ตุบบะอฺ และฮิมยัร อยู่ไหนเล่า?

-ความรุ่งโรจน์ทั่วทั้งโลก ไม่อาจจะถูกทำลายได้
โดยความเสื่อมลงของโมงยาม

-ความหวานชื่นแห่งชีวิตนี้อยู่ที่การแจกจ่ายให้ไป
ด้วยระเบียบวินัย

-ความพึงพอใจแห่งชีวิตนี้เปรียบประดุจดั่งเงาของเธอเอง
หากเธอหยุดมันก็หยุด หากพยายามที่จะล้ำหน้ามันไว้
มันก็จะเคลื่อนห่างออกไป

-เรื่องราวของชีวิตอันยาวนานคือโรคภัยและความแก่ชราอ่อนแอลง

-ผู้ใดมีชีวิตยาวนาน จะต้องครำครวญให้แก่มิตรสหายของเขา

-ชีวิตคือศัตรูที่เธอมิได้ก้าวร้าว ซึ่งเธอมิได้กดขี่ แต่มันกดขี่เธอ ซึ่งเธอไม่เคยโจมตีมัน แต่มันโจมตีเธอ

-ชีวิต คือ ยาพิษที่บุคคลซึมซับเข้าไว้ หากผู้นั้นไม่รู้จักว่ามันคือยาพิษชนิดหนึ่ง

-ผู้ใดก็ตาม ที่ยึดติดอย่างเหนียวแน่นอยู่กับชีวิตของเขาเอง
ก็ย่อมจะเปิดตัวของเขาให้กลายเป็นเป้าของความโชคร้าย
และความผันผวนแห่งชะตากรรม

-ความบกพร่องสามประการที่ทำให้ชีวิตไม่อาจลงรอยกันได้ ความพยาบาทอาฆาตแค้น
ความอิจฉาริษยา
และอุปนิสัยที่ชั่วร้าย

-ในความผันผวนของชีวิตเท่านั้น ที่บุคคลจะตัดสินคุณค่าของมนุษย์คนอื่นได้

-ชีวิตนี้และชีวิตโลกหน้าเปรียบเสมือนคนที่มีภรรยาสองคน
ในขณะที่ฝ่ายหนึ่งได้รับความพึงพอใจนั้น
ย่อมหมายถึงความทุกข์ระทมของอีกฝ่ายหนึ่ง

-วันเหล่านั้นของท่านซึ่งหมดไปแล้วย่อมผ่านเป็นอดีต
วันเหล่านั้นซึ่งกำลังคืบคลานมายังสงสัยอยู่
เพราะฉะนั้นจงทำการงาน ในขณะที่ยังคงมีเวลาอยู่

-ความหยิ่งผยองที่มีต่อการครอบครอบทรัพย์สมบัติ
อันเป็นสิ่งที่ไม่จีรัง ก่อกำเนิดมาจากความโง่เขลาเบาปัญญา

-จงคิดถึงการสิ้นสุดของมัน
ความสุขในตัวของมันเองมีเพียงชั่วครู่ชั่วยาม
และในขณะที่มีความชื่นขมยินดีอยู่กับสิ่งดีงามใด ๆ
จงนึกถึงความไม่จีรังของมันอยู่เสมอ ๆ

-ไม่มีความสุขทางโลกใด ๆ เว้นเสียแต่จะต้องติดตามมาด้วยน้ำตา

-ที่ผ่านมาแล้วนั้นดูเสมือนว่าไม่เคยได้เกิดขึ้นมาก่อนเลย
และอนาคตนั้นพร้อมแล้วที่จะเป็นไป

-การทดสอบที่แข็งกระด้างที่สุด คือสามสิ่งเหล่านี้ นั้นคือ
การแบกภาระครอบครัวอันหนักอึ้ง
ความขมขื่นแห่งการเป็นหนี้สิน
ความเจ็บไข้ได้ป่วยที่เรื้อรังยาวนาน

-โชคจากไปแม้เมื่อมันมา ชีวิตแตกร้าวถึงแม้เมื่อมันประสานเข้าหากันก็ตาม

-เมื่อโชคหยิบยื่นแก่เธอ มันให้เธอได้รับคุณสมบัติต่าง ๆ
ของผู้อื่น และเมื่อมันหันหลังกลับไปจากท่าน
มันก็ดึงเอาของ ๆ ท่านไป

-หนึ่งในเครื่องหมายทั้งหลายของความโชคร้ายนั่นคือ การที่ต้องมีเพื่อนเลวจากคนต่ำทราม